این خبر را «حدیث کساء» نامیده اند،

 چرا که پیامبر (ص) هنگام نزول آیه تطهیر خود و خاندان خویش را با پارچه ای پشمین که کساء می نامیدند پوشانده و بدین شکل خاندان خویش را که در آیه از آنان یاد شده است را از دیگران مشخص فرمودند.

رسول خدا (ص) در نوبت ام سلمه در خانه او بود، لحظه ای احساس کرد که اکنون وحی نازل خواهد شد پس فرمود به سوی من بخوانید، به سوی من بخوانید ...

گفتند که را بخوانیم ؟

فرمود : اهل بیت مرا، علی را فاطمه و حسن و حسین را .

پس آنان در اطراف پیامبر (ص) بر روی فرشی جمع شدند. سپس رسول خدا (ص) ایشان را به کسائی خیبری که از موی سیاهی بافته شده بود پیچید و فرمود خداوندا ایشان آل منند، اهل بیت من هستند، پس درود فرست بر محمد و آل محمد و خدا این آیه را نازل فرمود :

«انما یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا» احزاب ۳۳

این آیه به هنگامی نازل شد که اهل بیت اطراف پیامبر (ص) جمع بودند، لذا پس از نزول آیه فرمود :

«خداوندا ایشان اهل بیت منند ، پس پلیدی را از ایشان دور گردان و پاک و پاکیزه شان ساز.»

ام سلمه در پس پرده قرار داشت. او گفته است : من بر در خانه نشسته بودم و در خانه هفت نفر بوندند، پیامبر ، جبرئیل، میکائیل، علی، فاطمه، حسن و حسین (ع) من سر به داخل خانه کردم و گفتم : ای رسول خدا آیا من از اهل بیت شما نیستم ؟ به خدا سوگند که پاسخ موافق نداد ولی فرمود : تو در مسیر خیری، تو در مسیر خیری تو از زنان پیامبری .

در روایت دیگر آمده که سوال کرد : آیا من از اهل بیت نیستم ؟ فرمود : تو در مسیر خیری ولی فقط ایشانند که اهل بیت من هستند خداوندا اهل بیت من سزاوارترند.

پیامبر خدا (ص) دراین داستان اهل بیت خود را از دیگر خلق جدا نموده و آیه ی تطهیر را با عمل و گفته خود -انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا- شرح و تفصیل داده و سپس فرمود:

«من و اهل بیتم از گناهان پاک و پاکیزه ایم.»

و همین مطلب را در مسجد در حضور مسلمین عملاً اعلام می فرمود به این شکل که در وقت هر نمازی، به در خانه علی و فاطمه (ع) می آمد و می فرمود:

«درود و رحمت و برکات خدا بر شما اهل بیت رسول باد که انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا.»

در روایت دیگر است که پیامبر خدا (ص) هر بار که هنگام نماز صبح می شد به در خانه ی علی می آمد، دو دست مبارک را به دو جانب در خانه می گذاشت و می فرمود :

«انما یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا.»

بعضی از صحابه، این عمل پیامبر را یعنی آمدن حضرت به در خانه ی علی (ع) را تا شش ماه شماره کرده اند، که هر روز تکرار می شده است و بعضی دیگر هفت ماه، بعضی هشت ماه و بعضی هم نه ماه شمارش کرده اند.

این رفتار پیامبر به این جهت بود که می خواسته اند با گفته و عمل خود به امت اسلامی بفهمانند اهل بیت پیامبر که آیه ی تطهیر درباره ایشان نازل شده کیانند و همچنین معنای آیه را بیان نمایند .

این همه کوشش از جانب رسول خدا(ص) به این خاطر بود که بر آن حضرت واجب بود به مضمون این آیه عمل فرمایند که : «ما ذکر (یعنی قرآن) را بر تو نازل کردیم تا آنچه را برای مردم لازم است به آنها بیان نمایی شاید مردمان به تفکر نشینند.» نمل / ۴۴

داستان نزول آیه تطهیر درباره اهل بیت در آن زمان به قدری مشهور بود که در سخنان عده ای مورد استشهاد قرار گرفته است از جمله امام حسن مجتبی(ع) که خود یکی از اصحاب کساء است. حضرت بعد از شهادت پدر بزرگوارشان در خطبه ای می فرماید : «و انا من اهل البیت الذی اذهب الله عنهم الرجس و طهرهم تطهیرا»

«ما اهل بیتی هستیم که خداوند عزیز درباره ما فرمود : یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا.»

برگرفته از مقاله  حدیث کساء

 

یا علی رفتم بقیع اما چه سود

هرچه گشتم فاطمه آنجا نبود

یا علی قبر پرستویت کجاست

ان گل صدبرگ خوشبویت کجاست

هرچه باشد من نمک پرورده ام

دل به عشق فاطمه خوش کرده ام

حج من بی فاطمه بی حاصل است

فاطمه حلال صدها مشکل است

من طواف سنگ کردم دل کجاست

راه پیمودم پس منزل کجاست

کعبه بی فاطمه مشتی گل است

قبر زهرا کعبه اهل دل است